Au bout de la marelle

Aan het eind van het hinkelspel

Lyrics Marie-Florence Gros, Music Patrick Bruel
Un
Ca commence comme un rêve
Un premier rire, un rien
Ton regard qui se lève

Deux
On est déjà plus forts
A 4 mains, bien sûr
On joue d'autres accords

Trois
Entre nous deux, tu glisses
Un berceau plein de lune
Une envie qui hésite

Quatre
La valse irrégulière
On cherche la mesure
Pour un temps, on s'y perd

Mais au bout de la marelle
On n' sait pas c' qu'on verra
Elle nous paraît si belle
D'en bas
A cloche-pied vers le ciel
A pieds joints, toi et moi
On tombe ou on avance d'un pas
On y va

Cinq
Sur toi, la main posée
Te protège et m'invite
A ne pas trop douter

Six
Semaines sans te voir
Première déchirure
Faut-il toujours savoir ?

Sept
Vies à vivre ensemble
Est-ce qu'on joue assez juste
Pour qu'elles nous ressemblent ?

Huit
En haut de cette échelle
C'est écrit à la craie
Huit lettres pour "Jeu t'aime"

Mais au bout de la marelle
On verra c' qu'on verra
Elle nous paraît si belle
Comme ça
A cloche-pied vers le ciel
A pieds joints, toi et moi
Et surtout pas r'garder en bas
Surtout pas

Bien sûr, on sait qu'un jour
La pluie pourrait tomber
Mais la pluie, c'est peu dire, alors...
On s'est r'gardés
Un rayon de soleil
Se pointe au coin d' la rue
Un sourire, un éclair, alors...
On continue !

Neuf
Mois pour lui choisir
Un prénom, un ou une
Neuf mois pour devenir...

Une
Autre vie d'autres mots
Pour quelques boucles brunes
Tout repart à zéro

Mais au bout de la marelle
On sait pas c' qu'on verra
Elle nous paraît si belle
Comme ça
A cloche-pied vers le ciel
A pieds joints, on y va
A trois, on r'gard'ra pas en bas
Surtout pas

Au bout de la marelle
On verra c' qu'on verra
Elle nous paraît si belle
Comme ça
A cloche-pied vers le ciel
A pieds joints, on y va
On tombe ou on avance d'un pas
On y va

Un, deux, trois...

Een
Dat begint als een droom
Een eerste lach, een niets
Je blik die zich opricht

Twee
We zijn al sterker
4-handig, zeker
We spelen andere accoorden

Drie
Tussen ons tweeen, glijd jij
Een wieg vol maan
Een verlangen dat twijfelt

Vier
De onregelmatige wals
We zoeken de maat
Voor een tijdje, we verliezen ons erin

Maar aan het eind van het hinkelspel
Weten we niet wat we zullen zien
Ze lijkt ons zo mooi
Van benedenaf
Hinkelend naar de hemel
Met de voeten verbonden, jij en ik
We vallen of we doen een pas vooruit
We gaan

Vijf
Op jou rust de hand
Je beschermend en me uitnodigend
Om niet te veel te twijfelen

Zes
Weken zonder je te zien
Eerste scheur
Moet het altijd geweten worden ?

Zeven
Levens om samen te leven
Spelen we goed genoeg 
Dat ze op ons lijken ?

Acht
Boven aan die ladder
Is met krijt geschreven
Acht letters voor "je t'aime"

Maar aan het eind van het hinkelspel
Zullen we zien wat we zullen zien
Ze lijkt ons zo mooi
Zo
Hinkelend naar de hemel
De voeten verbonden, jij en ik
En zeker niet naar beneden kijken
Zeker niet

Zeker we weten dat op een dag
De regen zou kunnen vallen
Maar de regen, dat zegt weinig, dus....
We hebben elkaar aangekeken
Een zonnestraal
Gluurt om de hoek van de straat,
Een glimlach, een bliksemschicht, dus...
We gaan door !

Negen
Maanden voor haar om te kiezen
Een voornaam, mannelijk of vrouwelijk
Negen maanden om te komen...

Een
Ander leven van andere woorden
Voor een paar donkere krullen
Begint alles bij nul

Maar aan het eind van het hinkelspel
Weten we niet wat we zullen zien
Ze lijkt ons zo mooi
Zo
Hinkelend naar de hemel
Met verbonden voeten, gaan we
Met drie, zullen we niet naar beneden kijken
Zeker niet

Aan het eind van het hinkelspel
Zullen we zien wat we zullen zien
Ze lijkt ons zo mooi
Zo
Hinkelend naar de hemel
De voeten verbonden, we gaan
We vallen of we doen een pas vooruit
We gaan

Een, twee, drie.......


Comments to: lyrics@verhelst.org