S'laisser aimer

Van je laten houden

Lyrics and Music Patrick Bruel
Image ensoleillée, quelque peu fragile
Du temps qu'on a passé à se chercher, futile
De drôles de rendez-vous en rendez-vous manques
Une histoire qui rend fou quand on sait pas jouer
C'est vrai qu'on aurait pu aller un peu plus loin
Aller peut-être même jusqu'au bout, qui sait...
A force de faire tout l' temps des clins d'oeil au destin
Ben, tu vois, le destin... un jour, il s'en fout

Mais j'ai marché un peu plus vite
Et j'ai parlé un peu plus fort
Pour éviter que l'on m'évite
Pour éviter les coups du sort
Et j'ai pleuré un peu plus loin
Devant mes yeux j'ai mis tes mains
Si j'ai gagné d'autres batailles
J'ai p't être tout fait pour qu' tu t'en ailles

J'ai fait tous les voyages, croisé pas mal de routes
Erreur de paysages... un peu comme toi, sans doute
On s'est trop protégés... trop peur, trop jeunes, qu'est-ce que j'en sais...
On a cherché trop loin quand simplement fallait
S' laisser aimer... s' laisser aimer...
Mais j'avais pris en toi cette force qui me manquait
Pour en arriver là où tu n' m'attendais pas

Et j'ai marché encore plus vite
Et j'ai chanté encore plus fort
Pour éviter que l'on m'évite
Et pour noyer tous mes remords
Oui j'ai pleuré encore plus loin
Devant mes yeux j'ai mis tes mains
Si j'ai gagné d'autres batailles
Si j'ai tout fait pour qu' tu t'en ailles
T'as rien compris quand je donnais
J'ai rien appris quand tu partais
Et du plus beau livre d'images
J'ai déchiré la dernière page
Dommage...

Zonnig plaatje, enigszins fragiel
De met zoeken doorgebrachte tijd, futiel
Het eigenaardige van de een na de andere mislukte ontmoeting
Een verhaal dat gek maakt als je de regels niet kent
Het is waar dat je nog een beetje verder zou kunnen gaan
Misschien zelfs tot aan het eind volhouden, wie weet...
Door steeds maar te knipogen naar het lot
Wel, zie je, het lot... op een dag vergist het zich

Maar ik ben een beetje sneller gaan lopen
En ik ben een beetje harder gaan praten
Om te vermijden dat ik vermeden word
Om die slagen van vertrek te vermijden
En ik heb een beetje meer gehuild
Ik heb jouw handen voor mijn ogen geslagen
Ja ik heb andere strijd gewonnen
Ik heb misschien alles gedaan om je er vandoor te laten gaan

Ik heb alle reizen gemaakt, ook wel de verkeerde richting op
Vergissing van landschappen... een beetje zoals jij, zonder twijfel
We zijn te beschermd.... te bang, te jong, wat weet ik er van...
Er wordt veel te ver gezocht terwijl simpelweg genoeg zou zijn
Van je laten houden... van je laten houden...
Maar ik had aan jou die kracht ontleend die me ontbrak
Om daar uit te komen waar je niet op me wachtte

En ik ben nog sneller gaan lopen
En ik ben nog harder gaan zingen
Om te vermijden dat ik vermeden word
En om al mijn wroeging te verdrinken
Ja ik heb nog meer gehuild
Ik heb jouw handen voor mijn ogen geslagen
Ja ik heb andere strijd gewonnen
Ja ik heb alles gedaan om je er vandoor te laten gaan
Je hebt er niets van begrepen toen ik gaf
Ik heb niets geleerd toen je vertrok
En van een van de mooiste plaatjesboeken
Heb ik de laatste bladzijde verscheurd
Zonde...


Comments to: lyrics@verhelst.org